Donostia Zinemaldia

Ben köy çocuklarını çok seviyorum.gülüşleri öyle güzelki,colgate herbal mörbıl kullanmıyorlar ama bembeyaz dişleri.gözleri ışıl ışıl hepsinin.lastik ayakkabıları var,mavi önlükleri.öyle cümleler kuruyorlar ki kitap açık sanıyorum önlerinde,proust mu okuyor bunlar goethe mi?ikisinden biri ama hangisi diyorum.aklımdan bu çocuklarla ilgili binlerce düşünce baloncuğu uçuşurken,ne istersiniz bizden diye soruyorlar çocuklara.cevap şu;
"köyümüze yakın yerde okul istiyoruz."
ya ağlamak istiyorum.2 metre yakındaki okuluna servisle giden şişman ardacanlar,yiğithanlar bir kaç yıl sonra saçlarını jöle kutusuna sokup beyinlerini o kutuda unutup çıkmayacaklarmı sokağa?
bu köy çocuklarının düşüncelerini kitap haline getirsinler ilkokullarda ana ders kitabı olsun,yalvarırım.

+Konuyla gayet alakasızda olsa,festivalden size güzel bir fotoğraf.